کاربرد غشای آمنیوتیک برای درمان مؤثر سرویسیت مزمن

سرویسیت مزمن یک سندرم بالینی است که با التهاب مداوم اپیتلیوم دهانه رحم مشخص می‌شود. زنان مبتلا به سرویسیت مزمن اغلب علائمی مانند ترشحات واژن، دیسپارونی، خونریزی پس از مقاربت و خستگی را تجربه می‌کنند. درمان سرویسیت مزمن بحث‌برانگیز است، به ویژه در مواردی که هیچ عامل بیماری‌زای خاصی شناسایی نشده باشد. پانسمان‌های طبیعی زخم با غشاهای آمنیوتیک انسانی با موفقیت در روش‌های ترمیم بافت مورد استفاده قرار گرفته‌اند. بنابراین، این رویکرد ممکن است یک گزینه درمانی بالقوه برای بیماران مبتلا به سرویسیت مزمن باشد. این مجموعه موارد، پنج زن مبتلا به سرویسیت مزمن را گزارش می‌دهد. این بیماران پاپ اسمیر، آزمایش‌های تعیین نوع ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) و بیوپسی‌های کولپوسکوپی منفی داشتند که نشان دهنده عدم وجود عفونت یا بدخیمی بود. علیرغم دریافت آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی، علائم آنها بهبود نیافت و منجر به تصمیم به درمان آنها با غشای آمنیوتیک شد. دهانه رحم با استفاده از اسپکولوم ارزیابی شد و غشاهای آمنیوتیک تولید شده توسط شرکت سیناسل در نواحی آسیب‌دیده دهانه رحم قرار داده شدند. به بیماران دستور داده شد که به مدت یک هفته از رابطه جنسی خودداری کنند و به مصرف آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی ادامه دهند. در پیگیری، همه بیماران بدون هیچ عارضه جانبی به طور قابل توجهی بهبود یافتند. علاوه بر این، معاینات کولپوسکوپی نشان داد که اکثر بیماران بهبود التهاب و خونریزی دهانه رحم را نشان داده‌اند. غشای آمنیوتیک می‌تواند با کاهش علائم و افزایش بهبود زخم‌های دهانه رحم بدون عوارض، به زنان مبتلا به سرویسیت مزمن کمک کند.